Παιγνιοθεραπεία

Η Παιγνιοθεραπεία είναι μια ψυχοθεραπευτική μέθοδος που χρησιμοποιείται για να βοηθήσει τα παιδιά να επικοινωνήσουν τις εσωτερικές τους εμπειρίες. Κυρίως για τα παιδιά ηλικίας 3-12 ετών το παιχνίδι θεωρείται ως το φυσικότερο μέσο επικοινωνίας κι έκφρασης και μάλιστα μπορεί να είναι τόσο σημαντικό όσο η τροφή και ο ύπνος. Εφ’ όσον το παιχνίδι αποτελεί κεντρικό άξονα κι έχει ζωτική σημασία για την ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού, έχει επίσης θεραπευτικές ιδιότητες.

Η μη κατευθυντική παιγνιοθεραπεία ή αλλιώς Παιδοκεντρική Παιγνιοθεραπεία που χρησιμοποιείται στο κέντρο, ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ, είναι μια προσέγγιση που όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει μια ανεπιθύμητη συμπεριφορά του παιδιού ως παθολογική αλλά ταυτόχρονα βασίζεται στην πεποίθηση ότι τα παιδιά διαθέτουν το εσωτερικό κίνητρο να επιτύχουν προσωπική ευεξία.

Οι θεραπευτές που εξειδικεύονται σε αυτή την ψυχοθεραπευτική προσέγγιση εκπαιδεύονται ώστε να εμπιστεύονται την ικανότητα του παιδιού να κατευθύνει τη δική του θεραπευτική διαδικασία χωρίς να επιβάλλουν στο παιδί τις δικές τους ιδέες για το τι το χρειάζεται να κάνει ή να δουλέψει το παιδί στη θεραπεία. Οποιεσδήποτε εσωτερικές συγκρούσεις, ή εξωτερικές προκλήσεις αντιμετωπίζει το παιδί είναι πάντα δυνατό να τις εκφράσει συμβολικά μέσω του παιχνιδιού μέσα στην παιγνιοθεραπευτική συνεδρία με βάση τις δικές του ικανότητες και το δικό του ρυθμό.

Αυτό συμβαίνει επειδή η Παιγνιοθεραπεία παρέχει έναν απόλυτα ασφαλή χώρο μέσα στον οποίο το παιδί αισθάνεται άνετα να εμπιστευτεί τον θεραπευτή. Έτσι μέσα από τη θεραπευτική διαδικασία το παιδί εκφράζει, επεξεργάζεται και κατανοεί τις εμπειρίες και τα συναισθήματά του κι ακόμη επιλύνει τυχόν δυσκολίες που παρεμβάλλονται στη φυσιολογική του ανάπτυξη ή προκαλούν πρόβλημα στην καθημερινότητά του.

Ο θεραπευτής είναι εκπαιδευμένος κατάλληλα ώστε να εισχωρεί στον εσωτερικό κόσμο του παιδιού. Η Παιγνιοθεραπεία βασίζεται στη θεωρεία ότι το παιχνίδι είναι η γλώσσα που χρησιμοποιεί το παιδί και τα παιχνίδια στο χώρο της παιγνιοθεραπείας είναι οι λέξεις με τις οποίες το παιδί επικοινωνεί για να εκφράσει τις ανάγκες και τις ανησυχίες του καθώς και τις εσωτερικές εμπειρίες του, το πώς δηλαδή αυτό αντιλαμβάνεται τον κόσμο.

Η Παιγνιοθεραπεία ενδείκνυται στις εξής περιπτώσεις:

  • διαχείριση θυμού ή / και επιθετικότητα
  • προβλήματα συμπεριφοράς
  • προβλήματα επικοινωνίας
  • Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ)
  • αυτισμός
  • Σύνδρομο Άσπεργκερ
  • αναπτυξιακή καθυστέρηση
  • διαταραχές διάθεσης (π.χ., κατάθλιψη)
  • άγχος, αγχώδεις διαταραχές και φοβίες
  • βραδινή ενούρηση και εγκόπριση
  • σχολικός εκφοβισμός
  • χαμηλή σχολική επίδοση
  • πένθος / απώλεια
  • διαζύγιο / χωρισμός
  • τραύμα / κακοποίηση (συναισθηματική, σωματική ή σεξουαλική)

Η Παιγνιοθεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως τεχνική στα πλαίσια συνθετικής ψυχοθεραπείας και σε μεγαλύτερες ηλικίες, σε εφήβους και σε ενήλικες.